Welsh Magazine, Alexandra van der Vis Kruijswijk

OVER ZEE

Vanuit Den Helder nog 4,8 KM met de veerboot en je bent op Texel, geeft het naviagatiesysteem aan. Vele liefhebbers en fokkers bezoeken het eiland United Kingdom om Welshponies te gaan bekijken. Ook op het eiland Texel zijn er Welshponies te vinden, en je bereikt die eveneens met de veerboot. Texel heeft meer schapen dan inwoners, 17.000 tegen 13.000 eigen inwoners. In de zomer verveelvoudigt het inwonertal: 60.000 (inclusief toeristen) en 35.000 schapen (inclusief lammetjes). Dit zegt grappig genoeg de voetnoot van een menukaart in een van de vele gezellige restaurantjes in het centrum van Den Burg.

Waar je onderweg ook kijkt het is één en al schaap. Je bent in het kloppend hart van de Texelschaap fokkerij, alhoewel ook beste Texelrammen voor de fokkerij uit Aberdeen gehaald worden, aldus een schapenexpert ter plekke.

Maar goed, we kwamen voor de Welsh. ´Bij afslag 6 rechtsaf,´aldus Jan Dijker ´en dan ben je er zus en zo´. Nou, super makkelijk bereikbaar.  Bij de gastvrije ontvangst keken we vanuit de woonkamer al door een ´raam´van weggesnoeide heg, naar de ponies. Een fraaie doorkijk naar de ponies op het glooiende Texelse achterland.  Eerst huisden er op stal Texel Home Tuigpaarden en New Foresters. Nu de diamant onder de ponies. Tevens zijn er nog wat shetlanders te vinden, met een snoezig veulentje er bij.

Met de tuigpaarden werden vele concoursen afgegaan; van UTV, Opmeer en wat dies meer zij. Met name gefokt met Zakerno en Rentheer. Het neusje van de zalm dus. Op een gegeven moment moest er toch wat ´handzamers´ op stal komen. Vrouw Wil moet immers in kunnen vallen in geval van ...

De keuze viel op de Welshpony sectie A. Mooi om in het land te hebben, fantastisch om mee te fokken en voor het gebruik altijd inzetbaar. Vosbles en vier witte voeten is wel het ultieme. In 1993 kwam Coelenhage´s Doby v. Tongelre´s Wyatt op stal.  Een dame op leeftijd inmiddels en mag haar ouwe dag slijten op Texel-Home.  Na enige tijd werd Thamen´s Paola (v. Solidago Blanche x Twyford Pepper) aan geschaft. Een langgelijnde vos die 1b op de keuring in De Meern als veulen stond en tevens op de veulenkeuring een tweede plaats bemachtigde in mooie rubriek. Helaas werd de merrie niet makkelijk drachtig waardoor er afscheid genomen werd, maar alleen als er een goed tehuis voorbij kwam. En dat is gelukt. Het karakter van de pony en kleur stond Jan Dijker best aan en kwam via fam. Scharphuizen uit Amsterdam in bezit van de vader, Solidago Blanche. Deze basisboekhengst van Weston Banjo en moederlijn ´ Roman´ –voor de insiders het ´bloed ´ van Van Riessen uit Lunteren- kan gekenmerkt worden door  het doorfokken van zijn super karakter en niet aflatende doorzettingsvermogen in de sport.  Eén van de zonen van de donkere koffievos, Tristan, loopt in Noord Holland met Joey van der Sluis in de aangespannen wedstrijdsport en wist binnen een jaar de klasse twee te bereiken.

Ciejan´s Esther

Je zou zeggen, dat alle eilandbewoners gratis reizen hebben wat betreft de veerboot. Niets is minder waar, alhoewel ze wel een soort korting krijgen.  Op één van de ritten naar het vaste land om de veulenkeuring in West te bezoeken, liep Jan Dijker fam. Weideveld tegen het lijf.  Tsja Texel is nu éénmaal een prachtig toeristenoord.  Ons kent ons en het ijs hoefde niet gebroken te worden. Stal Ciejan staat bekend om de mooie vosblessen, jawel, dus algauw werd er wederzijds eens afgesproken. Die zomer na de CK kwam Ciejan´s Esther v. Churchwood President, op stal.  Deze stermerrie wordt de tijd gegund en er wordt gehoopt dat ze binnen enkele jaren keur kan worden.

Uit haar is de huidige trots van Wil en Jan Dijker geboren, de nu driejarige Texel Home Ien v. Vechtzicht´s Cymro Bach (pref). Dit jaar op de CK werd ze ster verklaard, stek nummer 13 van de zevenentwintig lieftallige deelneemsters. Een mooie prestatie. Nu is Ien weer drachtig van Solidago Blanche. Van Esther en de hengst Vechtzicht´s Hybinder is het palominoveulen Texel Home Kem. Een merrieveulen met een schitterend Welshhoofdje en type. Dit jaar in Breukelen bekroond met een 1b premie. Het veulen heeft inmiddels de weg naar de nieuwe eigenaar Dirk de Zwaan gevonden. Uit Doby is dit jaar Texel Home Marietje geboren. Deze is niet op de keuring uitgebracht, maar het karakter van haar vader kenmerkt haar nu al.

De moeder van Ciejan´s Esther is Ciejan´s Anne (High Chaparral´s Timber –pref- x Boreas Tamar ster elite) deze voorlopig keurmerrie van de familie Weideveld is veelvuldig geshowd op de keuringen. De Ciejan´s stam doet het goed in Welshland. De vosblessen doen goed mee; op de CK werd Ciejan´s Lilly nog ster verklaard. Deze merrie is in eigendom van de familie Poot in Zijderveld. Ook de stamboekhengst Ciejan´s Lars, een schimmel, qua kleur een buitenbeentje, wordt ingezet op voor de fokkerij door fam. W. Kint in Lochristie. En wie kent niet Ciejan´s Zidane en Ciejan´s Ruben.

De basisboekhengst Solidago Blanche heeft 21 nakomelingen, geregistreerd bij het NWPCS, op zijn track record staan. Zijn vader Weston Banjo, 23, maar is vele malen bekender.  De schimmel werd geïmporteerd door Dick Hols eind 1987. Voordat hij in Nederland kwam heeft Banjo diverse shows gelopen in Engeland. Zo was hij jeugdkampioen op de Marlvern NPS Show en Reservekampioen op oudere leeftijd op de Bath and West show.  Weston Banjo´s zoon Haltcross Fritz is ingezet op de Eppynt Stud; bekend onder andere van Eppynt Skyline een van de meest succesvolle sectie A hengsten in Engeland. Een andere Banjo-zoon Mando is een tijd ingezet op de Duitse Welsh A-fokkerij Leybucht van de fam. Siemers.

Weston Banjo, de 1A geplaatste op de CHK´s van 1988 tot en met 1990 heeft een aantal jaren de fokkerij in ons land gediend en is later naar Zanne Jedig in Denemarken verkocht.

De schimmel van Carnalw Hyderus en Weston Fair, heeft echt een heel fraai papier. Aan vaderszijde een mix van Rowfant-, Twyford-, Revel- en Bowdlerbloed.  Moederzijde kenmerkt zich met name door Coed Coch bloed, waarbij Brierwood Blue Boy eveneens van de Bowdler afstamt. Opmerkelijk is dat zijn overgrootvader Bowdler Brightlight, geb. 1923 eind dertiger jaren al is geëxporteerd naar de Farnely farm in Virginia U.S.A. waar hij in 1949 overleed. Bowdler Brightlight behaalde in ´33 een tweede plaats op de Royal Welsh Show en in ´37 wist hij op de Royal Welsh zijn rubriek evenals de National Pony society Show in Islington te winnen.

Jonge hengsten

Ondertussen staan er twee jonge hengsten in de wachtkamer voor de Centrale Hengstenkeuring 2008.  Ja dat gaat zo als je aanfok hebt. In samenwerking met vriend en collega Weideveld staan nu Texel Home Jhonny (v. Solidago Blanche x Ciejan´s Esther ster) en Ciejan´s Lance (van Frairs Superman x Ciejan´s Leone vlk) in opfok op op het eiland. Als het net zo gaat als met de lammen die van het kruidige gras en het goede van het eiland profiteren, moet dit ook snor zitten. Een jeugdig span, de ene vos-grijsblonde-manen en bijzondere afstamming, en extra voorbeengebruik; de andere uit inmiddels bewezen stam; naar deze jongeheren wordt uitgekeken.

Prima voor elkaar

Naar de keuring gaan is de Dijkers´ niet vreemd. In jaren ´80 en ´90 werd er ook aan geitenkeuringen, konijnenkeuringen en kippenkeuringen deelgenomen. Stad en land werd er afgereist. Nu nog zijn de overzichtelijk geitenhokken,  ponyboxen, scheringen en schuren prima voor elkaar. Er zijn  nog twee geiten en een konijn over van de historie van wel eer.

De ponies gaan ´s nachts naar binnen. Worden ze niet te vet, komen even in de hand en ´gewoon omdat ik het een leuke bezigheid vindt´, sluit Dijker af.

Show Room

Bijna aan het einde van de rondleiding over het terrein en langs de ponies, zwaait Dijker de deur van ´het museum´ open. Ongelofelijk. Het meeste keurig gerubriceerd aan de wand. Een verzameling van oude landbouw handwerktuigen als sikkels, harken, strekels, snijbonenmolen, bitten en hoofdstellen, oude melkemmers, de haarlijn (waar aan een paard voor de eg liep, twee trekjes betekende linksaf en 1x rechtsaf) en ontelbare andere attributen. Bijzonderste was wel de kies van een Mammoet. Deze heeft Dijker weer van vissers gekregen die op de Noordzee vissen en dit mooi´s in hun netten aantreffen. Is het verzamelwoede, of juttersinstinct? Maar goed, de NCRV doet aan herhalingen van het programma ShowRoom, maar toentertijd hebben ze dit adres gemist.

Technisch

Naast ´het museum´bevindt zich de werkplaats; bankschroeven, (cirkel)zagen, lasapparatuur, alles bij de hand. Hier in deze technische ruimte is Dijker ´s winters te vinden. Dan is er tijd voor reparatiewerk en overig handenarbeid. Op deuren en op hekwerken zijn er details te vinden, gemaakt door Jan Dijker zelf. Voorbeeld, het hek voor het huis is gemaakt van maar liefst 1.500 hoefijzers. Of de mooi gemodeleerde Welshkopjes op de schuurdeuren, niet te vergeten.

Hart voor ...

Dijker en zijn vrouw genieten van de dieren en gaan hun eigen weg daarin. Maar wat ondernomen wordt met de ponies dat wordt weloverwogen gedaan. Dierenliefhebbers in hart en nieren.

Top

THE ONLY WAY IS UP                                                            Alexandra van der Vis-Kruijswijk

De charmante ontvangst door Laurens Sliepenbeek op Stal Arends te Maartensdijk deed je even het slechte weer vergeten. Of de kraan boven nooit werd dichtgedraaid. Ik informeerde maar gauw of er ook een binnenbak was, dat werd gelukkig bevestigend beantwoord; ik was al vaker afgelopen week door en door nat geregend en zag letterlijk en figuurlijk de bui (alweer) hangen.

Stal Arends van Hans en Cora Arends in Maartensdijk bij Utrecht. Lekker centraal gesitueerd niet ver van de A27. Het bord aan het hek zegt ons dat het een pension- en africhtingsstal is; wat het niet zegt is dat het duo drie van de zeven ponycombinaties in het nationale  A-kader traint. En ook niet dat dit maar liefst drie Welshponies betreft.

Cora Arends startte in haar jeugd de New Forester Pax Peter niet onverdienstelijk in de dressuur, het springen en de samengestelde wedstrijdsport. En wist al gauw dat het de paardenbranche was waarin ze haar baan zou vinden. Op de ORUN-cursus leerde ze haar man Hans Arends kennen;  twee zielen één gedachten. Kleinschalig werd er gestart met hun ideaal: pension- en africhtingsstal. Aan de motivatie en doorzettingsvermogen van het koppel ligt het niet. Nu na dik vijftien jaar staat er een fraai complex (2,5 ha) met meer dan 65 boxen, meer dan 50 lesklanten, een binnen- en buitenbak, fokkerij,  Hans op Lichte Tourniveau en Cora Intermédiair I. En oh ja er wordt en passant nog grondig verbouwd. Er komen twee wasplaatsen bij, een solarium en een paar kleine appartementjes zodat logés of de A-kaderleden of  stagiaires voor een langere stage op stal kunnen blijven en niet steeds heen en weer hoeven te reizen.

Aan tafel in de huiskamer zijn inmiddels Hans en Cora Arends, Henriëtte Ruitenbeek en Laurens Sliepenbeek aangeschoven. Een soort dubbelinterview; de ene kant de trainers en de andere kant de ruiters zelf. Heel jammer dat Lotte Jansen niet aanwezig kon zijn, maar gelukkig hebben we schriftelijk van haar informatie ontvangen zodat zij toch niet ontbreekt in het geheel.

Het dagelijks werk

´s Morgens worden de eigen paarden getraind waaronder het Lichte Tourpaard Murphy (v. Blanc Rivage) en nog een aantal Z paarden van ondermeer Florestan, Jazz en Ronaldo. Van de hengst Jazz heeft Cora de paarden Ode en Ohjazz inmiddels op Intermédiair I niveau.  Het mooie is dat er nu meer ruimte is voor eigen fokmateriaal om verder door te rijden. Voorheen werden er veel meer paarden voor anderen uitgebracht op wedstrijden en ja die werden steeds verkocht als ze zich in de picture liepen.

Na de middag staat het lesgeven op het program. Daarnaast wordt er altijd met Henriëtte Ruitenbeek, Lotte Jansen en Laurens Sliepenbeek meegereist naar de nationale en internationale wedstrijden. Al met al nogal een organisatie. Dat betekent dat er vijf man in vaste dienst zijn voor stalwerkzaamheden, mede africhten van jonge paarden en grooming. En het moet gezegd worden alles ziet er pico bello uit.

Tussen het wedstrijdrijden en het africhten van jong spul door kwam één van de ponylesklantjes, Laurens Sliepenbeek bovendrijven. Laurens vertelt zelf: ´toen ik negen was begon ik op de manege te rijden en wilde graag een eigen pony. Mijn ouders vonden het goed, maar ik moest eerst aantonen dat ik het echt wilde, dus moest ik een jaar lang de stallen bij de buren mesten en helpen met andere werkzaamheden aldaar.´ ´Dat heb ik gedaan en toen kwam er de eerste eigen pony en deze werd bij Hans en Cora in het pension gezet´, aldus de 16 jarige ruiter. ´Het rijden ging steeds beter, zo goed zelfs dat er naar een kwalitatief betere pony werd uitgekeken,´vult Cora aan. ´Uitendelijk, zijn we in Vechta in Duitsland terechtgekomen en kwamen we met Hoby thuis.´ ´Want de manier van bewegen en de potentie voor de zwaardere oefeningen vielen gelijk al op.´

Voor Henriëtte geldt ook dat ze eerst op de manege lessen heeft gevolgd sinds haar zevende jaar en daarna kwam al gauw de eerste eigen pony.  Op haar elfde kwam Da Vinci op stal en is het alleen maar bergopwaarts gegaan. Na drie jaar al in ´het team´, dat is een topprestatie op zich voor een zeer jeugdige ponyamazone. Nee, Henriëtte treedt hiermee niet op de voor grond maar ondertussen haalt ze de ene na de andere winstpunt in steeds weer een hogere klasse. ´ De pony is dan ook een toptalent en als er nog meer getraind wordt op de verfijningen en afwerking zullen de prestaties er ook naar zijn´, aldus de trainers.

De ponies

 Hoby is een Duitse Welsh ..., om het zo maar te zeggen. Een blik op het stamboekpapier leert me dat het een rijpony op Welshgrondslag is. De vader van Hoby is Hasko. Zegt me niets;  maar bij zijn grootvader Cusop Hoity-Toi de eerste Welsh-herkenning; ... in de stalnaam tenminste. Hoity-Toi stamt weer af van Coed Coch Pawl, Cusop Hazel en Cusop Crinoline.  Hoby´s moeder is Susi en haar vader is Boomerang (v. Baron Valfern * m. Camrose Royal). En (boem zou je haast zeggen)  die afstamming is Welshminnend Nederland meer dan bekend. Susi is dus een halfzuster van de NWR-goedgekeurde hengst Boomer, die nog steeds beschikbaar is voor de fokkerij.

Susi´s moeder is Sandra van Solway Master Bronze * Coed Coch Perfage (beide deels weer afstammend uit een combinatie Coed Coch * Criban). Volgens de site allbreedpedigree is Hasko eveneens een Welshpony; in Duitsland gefokt.

Grappige overwachte ontdekkingen; altijd gedacht dat Hoby een new forestafstamming of zo had; en de vader van Cora had met zijn broer in de jaren zestig hun eerste Welshmerrie uit Engeland t.w. Cusop O´Connie  waar ze o.a. de goedgekeurde hengst Hertog van Thamen (v. Bwlch Valentino = over-overgrootvader van Hoby) uit fokten. Puzzelstukjes die in elkaar vallen.

Da Vinci (stamboeknaam Victor) moet de Welsh Magazine lezer zeer zeker wat zeggen. De fraaie bruinbles is inmiddels 11 jaar oud en stamt af van Universel (Ulft x Lector) –goede wijn behoeft geen krans- maal moeder Ilstar-Sharon  een NWR merrie van Langhorst Ideaal x Naivnyi. Inderdaad vaderszijde NRPS/KWPN gefokt; echt dressuurbloed. Ulft was namelijk ook de vader van Ferro het Olympiade paard van amazone Coby van Baalen. Da Vinci´s fokker is A. Rooyakkers, Gemert. Langhorst Ideaal; niet oud geworden, deze luxe bruine hengst, gefokt door wijlen P. Winnen. Dit alles uit de keur preferente Langhorst Ismaël * Downland Folklore –elite prestatie.

Waarom de Welsh Magazine lezer Da Vinci móét kennen? Tweemaal heeft het stamboek tot nu toe de succesvolle Welsh Cup georganiseerd en tweemaal op rij dus gewonnen door Henriëtte Ruitenbeek met haar grootramige bruine ruin. De eerste keer in het ZI en de tweede keer in de Z2. Henriëtte vertelt: ´we hebben Da Vince nu drie jaar en het was de bedoeling om met hem te gaan springen. Dat bleek toch geen succes en toen maar de volle aandacht gezet op de dressuursport.´ `Sinds kort zijn we ook opgenomen in het nationale A-kader,´gaat de bescheiden 14 jarige amazone verder. ´Dit zijn kansen die ponyruiters niet vaak krijgen, en daar ben ik heel erg blij mee,´aldus Henriëtte. Ook met dank aan haar moeder Henny Ruitenbeek die haar dochter naar de trainingen en de concoursen rijdt. Moeder Ruitenbeek zegt dan ook: Tjsa het is enorm leuk dat Henriëtte zo ver gekomen is en inderdaad de kansen krijgt, maar het gaat ook wel eens ten koste van de rest van het gezin; en dat valt niet altijd mee. Daarnaast is het fijn dat Cora en Hans de kinderen op de concoursen kunnen begeleiden tijdens het losrijden en na afloop van de proef evalueren, hierdoor ga je snel stappen vooruit.´

Oosteind´s Rocco stamt af van de sport en prestatie hengst Anjershof Rocky en  moeder Another Dream (v. Downland Folklore) die ook preferent is. De fokker van Rocco is G.R. Drenth uit Sappemeer. De 8 jarige Rocco volgt in de internationale sporen van zijn vader.  Met Lotte Jansen een geduchte concurrente op de wedstrijdterreinen. De vosbles is al met meerdere ruiters tot in de klasse Z gekomen en nu met de 13 jarige Lotte zelfs op internationaal dressuur niveau. Oosteind´s Rocco heeft in november 2002 verrichtingen afgelegd bij Brandenburgisches Haupt und Landgestuet Neustadt. Met als eindcijfer 7,90. Dat betekent, dat mocht hij voor de dekdienst ingezet worden de nakomelingen bij het NWPCS in het Welsh Partbred geregistreerd worden.

Motivatie

Cora en Hans nemen in principe elke lesklant ongeacht het niveau aan. Ze merken dan eigenlijk te gelijker tijd op: ´Mits de motivatie en instelling goed is. Met mensen die  er zelf aan willen werken die begeleiden we heel graag.´

´Daarnaast is het natuurlijk erg leuk en voor ons een motivatie om kinderen naar de top te begeleiden. Dit is eigenlijk met of via Laurens zo successievelijk gekomen. Daar we zelf op relatief hoog dressuurniveau rijden kunnen we dat op deze amazones en ruiters overbrengen. Het is een overwachte weg maar een hele leuk weg die we daarmee zijn ingeslagen´.

In de praktijk

Nu we de grote lijn op papier hebben staan, is het tijd om Henriëtte en Laurens eens aan het werk te zien met hun toppers. Henriëtte is speciaal met Da Vinci voor het interview naar Maartensdijk gekomen, en dat is hartstikke leuk! Alhoewel het eind mei is, duiken we onze waxjassen in, de kragen hoog op en op naar het stallencomplex. Da Vinci stond al gezadeld in zijn vrachtwagen rustig te wachten wat zou gaan komen, die braafert! Hoby werd van stal gehaald; gauw met behulp van de mederwerksters Lisa en Anouk én Hans en Cora én Laurens zelf gepoetst, gebandageerd en gezadeld. Laurens moet tussen borstelen en de glansspray door,  nog vele verhalen kwijt ´aan zijn personeel´ en anderen die het maar horen willen, een toevallige verslaggever van het Welsh Magazine misschien? Of aan de jonge dames op stal? Als deze jonge dames Casanova zeggen, hebben ze het echt niet over de bekende zoon van de KWPN-hengst Lucky Boy; alhoewel zijn naam ook met een L begint. (U begrijpt de knipoog).  Maar goed, vele handen maken licht werk, maar of dit nu zo snel ging? Kortom, de onderlinge sfeer tussen de medewerkers en de (pension)klanten is zeer relaxt en gezellig.

Midden in de bossen liggen de binnen- en buitenbak. Prachtige locatie; de bomen, de bossages, alles is fris groen uitgelopen. Door de regen dus genoodzaakt om de binnenbak in te gaan. Bij het losrijden, wat gauw minimaal een halfuur in beslagneemt, wordt de nadruk gelegd op het oprekken van de bovenlijn. Er wordt rond en laag gegymnasiseerd. Ik vraag om enige uitleg want zo vaak krijg je niet de kans op dit niveau. Je steekt er altijd weer wat van op. Cora legt uit: ´deze ponies zijn er voor geschikt ze wat langer rond en laag te rijden, ze hebben van nature een krachtig doortredend achterbeen waardoor ze niet snel op de voorhand vallen of loperig worden. Er wordt veel aandacht hier aan besteed. Na het losrijden  wordt aan de specifieke onderdelen gewerkt waarbij het neusje net de loodlijn raakt. Er worden veel overgangen gereden, zowel in draf als galop, waarbij gelet wordt dat bij het terugkomen uit de verruimingen de pony toch krachtig blijft draven of galopperen. Ook de zijwaardse gangen worden onder de loep genomen en bovendien de puntjes moeten op de i blijvend worden gezet.´ De ponies doen hun werk blijmoedig en met gemak. Natuurlijk vraag ik het trainersduo wat ze van de Welsh (grote maat) als sportpony vindt? Hans en Cora geven aan:´het zijn zeer werklustige ponies, met een goed karakter, nuchter,  die er altijd voor willen gaan.´

Europese kampioenschappen

De EK in Saumur (Frankrijk) in het laatste weekend van Juli is het grote evenement waar op dit moment naar toe wordt getraind. Er zal nog een aantal voorselecties verreden moeten worden, dit geldt zowel voor de combinaties die al vaker zijn uitgezonden, maar ook voor de nieuwe combinaties die recentelijk zijn toegetreden tot het A-kader. De regels zijn onlangs iets aangepast. Nu moet je drie keer boven 67% rijden om in het A-kader te kunnen komen.

Eén van de selecties vindt plaats Stadl Paura bij Wenen begin Juni. Alle drie, Henriëtte, Lotte en Laurens gaan daar rijden. (Nu de verfilming van het boek van Dan Brown De Da Vinci Code uit is, moet ik steeds denken: welke code gebruikt Henriëtte als sleutel tot het succes?). Elke combinatie gaat met de eigen vrachtwagen daarheen. Er wordt geslapen in de vrachtwagens en de overige voorzieningen heb je ook bij de hand. Daarnaast doen ze alle drie mee in de competitie van de Imperial Riding Cup. Een wedstrijd over 7 of 8 starts. De finale vindt plaats tijdens het CHIO in Rotterdam op 24 en 25 juni a.s.

Zelfbewuste tieners

En dit alles moet gecombineerd worden met school.  Zowel Henriëtte als Laurens zitten op het Atheneum en Lotte doet het VMBo, en naar zeggen gaat het goed. Ze verwachten wel over te gaan dit jaar. Ze hebben allemaal het idee na de middelbare school verder te studeren; een carrière in de paardensport zou een droom zijn, maar als het niet zo is moet je ook je brood kunnen verdienen.

Sociaal

In de euforie van hun succesvol trainerschap en hun eigen sportprestaties staan Hans en Cora met beide beide benen midden in de maatschappij. Ook aan anderen wordt gedacht die misschien de maatschappelijke boot net gemist hebben.En niet zo veel kansen krijgen als sommige ponytieners. Niet zelden krijgen thuislozen en zo een baan als stalmedewerker, waardoor er weer rust en regelmaat in hun bestaan ontstaat. Een eerste stap weer naar het meedraaien in de maatschappij. Een goed voorbeeld ook voor de jeugd; het is niet alleen maar klatergoud.

PR voor zichzelf

Stal Arends en hun drie topruiters bruisen van energie en de sport staat hoog in het vaandel. Alles ademt: prestatie. Mooi dat dát nu net juist met de Welshpony is, betere reclame op nationaal en internationaal niveau kunnen de Welshponies zichzelf niet geven. 

Rondje voor de fokkers

De moeite waard deze enthousiaste groep mensen en de vierbenige atleten te blijven volgen op de concoursen. Naast de schrijvende media kunt u de prestaties van het A-kader ook bijvoorbeeld volgen via de sites: www.knhs.nl/mediaguide en www.stalarends.nl (wie weet zit  één van uw fokproducten er tussen!).

En in het algemeen is het leuk om op www.allbreedpedigree.com te kijken, een must voor fokkers die bloedlijnen bestuderen.  En niet in de laatste plaats om fraaie foto´s te zien van voorouders van uw pony. Pas op, het kan verslavend werken; wie weet voor een avondje als er weer voetbal op de TV is tijdens het WK ..... Nou ja ik kan me niet voor dat u niet van Oranje houdt. We gaan toch altijd voor de eerste premie of eerste plaats.  En welke kleur rozet ontvangen we dan .............?

Alexandra van der Vis-Kruijswijk

Nb. Tijdens het ter perse gaan van het artikel werd er bekend dat het Nederlands team zilver in de landenwedstrijd heeft behaald en dat Laurens Sliepenbeek een fraaie derde plek wist te scoren op de laatste individuele proef net achter Sanne Rothenberger en Louise Lüttgen, beide uit Duitsland.

Top

In het weekend van 24 en 25 juni werd de finale Imperial Riding Cup verreden op het prestigeuze CHIO van Rotterdam. Voor de zakenlieden is het waarschijnlijk meer een moment van ´zakelijk´ zien en gezien worden en visitekaartjes uitdelen binnen het netwerk. De Welshponies konden óók ´gezien´ worden, en hoe!

De Imperial Riding Cup is een wedstrijd voor nationale A en B kaderleden. Van de 8 uitgeschreven wedstrijden moet er aan vijf worden deelgenomen. De beste 12 combinaties mochten op het CHIO rijden. Hier werd de landenproef (halve finale) gereden ZII internationaal. Daarvan mochten de beste zes zondag´s ´s middags de kür op muziek rijden.

Laurens Sliepenbeek met zijn Hoby (v. Hasko) ging de wedstrijd in met een eerste plaats. Dus die moest verdedigd worden. Twee van de drie juryleden (halve finale) zagen in deze combinatie de absolute winnaar. Jurylid nummer drie had een andere Welsh voorop staan en wel Marit van Roy met Lordy (v. Leuns Veld´s Lord). De finale zou uitsluitsel moeten bieden.
In de kür walste Hoby vastberaden op de overwinning af , ja inderdaad door alle drie de juryleden gehonoreerd.

Finale-uitslag: 1. Laurens Sliepenbeek, Hoby, 3 Angela Krooswijk, Power en Paint, 5 Marit van Roy, Lordy, 6. Henriëtte Ruitenbeek, Da Vinci.
Lotte Jansen met de hengst Oosteind´s Rocco (v. Anjershof Rocky) die half Juni in het Franse Le Touquet nog een individuele tweede plaats en vierde plaats scoorde, greep op het CHIO naast een finale-rit door haar 10e plaats in de landenproef.

De Welsh heeft een visitekaart afgegeven.

Top

De zwarte kleur, front en beweging zijn de rode draad op de High Flown Stud.

Een retorische vraag, wie kent ze niet? Marjan Spruyt en Kees Vrijhof van de High Flown Stud in Rhoon. Net onder de Rotterdamse rook. Liefhebbers van mooie Welshponies met een schitterende kleur, als palomino of zwart. Ja, de stamboekhengst High Flown Viper ´zegt´ het al: zwart is wat de klok slaat. Inderdaad, ondertussen is High Flown bevolkt met zwarten, maar uitstapjes worden er gemaakt: als er maar front en beweging in zit. Dit seizoen was Kees Vrijhof te bewonderen met zijn tweespan vos-roans. Steenszwaanshof Barrog en Islyn Cadno vormen een prachtig stel. Kleur past, beweging past. Werd beloond met een uitzending naar de CK, maar galstenen wierpen voor Kees en zijn metgezellen roet in het eten. En eind goed al goed, want Kees mocht zijn vijftigste verjaardag vieren, zijn vrienden wisten hem te plezieren met een fraaie sleperswagen.

En het begon met ...

Fokkerij en sport, ze kennen allebei hun ontwikkelingen. Wat Kees en Marjan altijd voor ogen stond en staat zijn: front en beweging. Met hun achtergrond (WPN´ers en Hackneys) als bagage vielen ze in 1980 toch echt voor de Welsh. Rollright Gallant –sport-(v. Ashton Superstar) deed hun harten smelten. En wie niet, de prachtig gemodelleerde schimmel met extra oprichting en uitmuntende bewegingen kent zijn gelijke niet. Samen met Twyford Marengo (v. Twyford Gurkha) van de familie Hulzing uit Den Haag domineerde Gallant de wedstrijdterreinen, waar volop van tuigponies te genieten viel. Veelal rubriek van over de 20 tuigponies. Daar kunnen we nu slechts een puntje aan zuigen. Met Gallant werd ook het Kanaal overgestoken om naar de Royal Welsh Show te gaan in Builth Wells in 1988. De eerste Nederlanders die zich waagden in het Mekka van onze hobby. Ook dit maal weer met Twyford Marengo op pad. En niet voor niets. De terug reis werd aanvaard met een derde prijs (Gallant) en een eerste prijs (Marengo) op zak. Niet slecht. Vanaf dat moment wisten de Engelsen dat ze met Holland rekening moesten gaan houden. En dat heeft de geschiedenis intussen bewezen.

Ondertussen vonden Kees en Marjan steeds beter hun weg in de Welsh-kring. Niet alleen de sectie A op stal maar alle secties zetten voet op stal High Flown. Een voormalig watergemaal, waar de originele details nog steeds van te vinden zijn. Op een rustige, of voor wie wil, afgelegen plek buiten de bebouwde kom van Rhoon, gelegen. Een goede waakhond is dan ook geen overbodige luxe, maar van buren geen last. Hoewel de sectie A domineert, zijn de Cobs ook sinds jaar en dag duidelijk aanwezig, waarbij uitstapjes naar de sectie B of NWR niet vreemd zijn.

Totaal pakket

Stal High Flown reflecteert duidelijk de liefde voor de Welsh in de breedste zin. In huis o.a. ook nog een fraaie collectie aan foto´s en hele mooie paarden- en ponybeeldjes. Kees en Marjan proberen via hun contacten steeds meer mensen te betrekken en warm te laten lopen voor een mooie en bovenal functionele Welsh (gebruiks)pony. Hun eigen voorkeur van mooi front en ´goed moeten lopen´ ligt al aan de basis. Via hun hengstenhouderij komen ze vanzelfsprekend veel in gesprek met merriehouders en andere belangstellenden. ´Ja Kees heeft zelfs een pony verkocht aan een dominee waarmee hij recent op zaal lag in het ziekenhuis´voegt Marjan toe. En voor PR voor het stamboek draaien Marjan en Kees ook hun hand niet om. Hoe vaak niet, en tjsa veelal op het laatste moment, wordt er op hen een beroep gedaan om een Welshstand te bemannen op bijvoorbeeld Paard&Koets, Paard Ahoy, UPD of de Ascot dag. En de keren dat er shows gereden moesten worden met tuigponies zijn niet op twee handen te tellen. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

Momenteel is de zwarte parel Bronfoel Harri v. Ebbw Victor één van de blikvangers. Gekocht, een jaar of wat terug op de cob-sale in Wales, voorgebracht ter keuring en met het Nederlands oranje in het stamboek ingeschreven. ´Harri combineert´, aldus Kees,´ een echt cobtype met de geliefde kleur´. Ook dit jaar heeft Harri weer een stuk of 8 dekkingen gehad. Ebbw Victor heeft alles wel gewonnen wat er in Engeland en Wales te winnen viel, w.o. diverse keren de Royal Welsh. Uiteraard wordt Harri onder het zadel gereden, dat gaat heel gemakkelijk. Zijn gouden karakter bewijst zich maar weer want zowel op de rijvereniging als op de wedstrijdterreinen gedraagt hij zich als een gentleman. Inmiddels is hij M dressuur. Momenteel is er nog een paar jonge D-merries in opfok, samen met compagnon Leo van Leeuwen.

Een tijdlang werden ook C hengsten zoals Tyngwndwn Master en Aberaeron Arbenigwr ter beschikking gesteld via High Flown. Er zijn aardig wat merries bediend door deze heren; het is een sectie waar nog veel kansen liggen op het gebied van fokkerij en van de sport. Ook de bekende keurings keurmerrie Spraeland´s Colette is een tijdje in eigendom geweest, ook daarmee is gemend. Voor de mensport wordt Colette nog altijd in gezet in de sport en op de keuringen door fam. Bijlsma uit Dalfsen.

Dit jaar heeft het duo een NWR hengst op de hengstenkeuring uitgebracht. En wel ´t Roetsenest´s Ravell (v. Rietheim´s Walter sport). De eindstreep wist hij niet de halen maar inmiddels wordt de hengst succesvol in de sport uitgebracht door Stephanie de Groot die het ook ver schopte, Z dresuuur en Z springen, met Spring Dream´s Steffi , gefokt door ons ledenraadlid Bas van der Linden. Daarnaast staat Leuns Veld´s Phoenix (v. Verona´s Bo-Gi ) op stal in Rhoon. Zij is in eigendom van Marjan´s zuster Anita de Graaf. Phoenix zelf is voorlopig keur en heeft de afgelopen jaren twee veulens gegeven, Denver ´04 (1a als veulen in Breukelen) en Savannah ´05. Beide veulens zijn van de hengst Kielshoop Honeymill. Phoenix hoopt dit jaar middels de IBOP het voorlopig keurpredikaat om te zetten in definitief keur. Onlangs heeft Anita ook de volle zus van Phoenix gekocht, Leuns Veld's Orienta (kampioen 3-jarigen sectie NWR Kootwijk in 2002).Orienta is eveneens een palominomerrie dus wie weet zien we ook deze 2 palomino's nog wel eens in het span.

De B hengst Wildzang´s Rocco (v. Shamrock Mr Oliver elite) heeft een aantal dekseizoen op High Flown doorgebracht. Dit in samenwerking met zijn toenmalige eigenaar B. van der Linden. Rocco heeft zelf het sportpredikaat, maar toonde zich een ware sport vererfer, waarvan we nog steeds op de wedstrijdterreinen telgen tegenkomen. En last but not least Rocco´s dochter Stougjeshoeve Esmeralda van fam. Verbaas uit Oud-Beijerland. Ja u herkent in deze naam vast onze Algemeen Dagkampioene 2005 uit Kootwijk; én dat is ze waarachtig: op de voorplaat van het Welsh Magazine no. 9.

Grote liefde

Het moet gezegd worden, en u als lezer en kenner allang duidelijk, de sectie A neemt een zeer prominente plaats in te Rhoon. Het Welsh Magazine is te klein om alle A´tjes en hun prestaties op het keuringsvlak en in het gebruik aan te halen. De grote liefdes worden aangehaald, deze merries en hengsten hebben aan de basis gestaan van het succes en wat High Flown tot nu toe is geworden. Bewust of onbewust, de pijlers van de sectie A fokkerij bestaat uitsluitend uit predikaat-merries.
Waxwing Arien ´79 keur-preferent (v. Persie Ranger x Crossways André) dé Europees kampioene uit 1992 en meervoudig nationaal kampioene, verblijft al heel lang op High Flown en is een van de stammoeders van de stoeterij. Moeder van o.a. (zonder andere nakomelingen te kort te doen) High Flown´s Japhet (v. Revel Japhet). Een rastypische schimmel die vele malen de kop van zijn rubriek op de CHK aanvoerde. Misschien nog meer kroon op het werk: de hengst viel Welshmen op; en wel Mike en Sue Herries van de Castlemead stud in Wales. Eerst werd een lease contract opgesteld, maar fam. Herries was ondertussen zo gek met de hengst en niet te vergeten zijn nakomelingen, dat er maar een verkoopcontract werd op gesteld.
En over dat soort onverwachte wendingen weten Kees en Marjan zeker mee te praten. De schitterende palomino hengst Yaverland Carousel (v. Baledon Hy-Jack ) moest en zou voor altijd in Rhoon blijven. Hengst met een prettig karakter, mooi goudgeel beschilderd had zijn plaats in de harten van zijn eigenaren gevonden. Tot dat er een telefoontje van zijn fokker Hon. Mrs Monck kwam; zij had zo veel over om de hengst terug te halen naar zijn geboortegrond, dat de knoop op High Flown toch werd doorgehakt. Realistisch als Kees en Marjan altijd zijn; en er waren nog fraaie nakomelingen op dat moment aanwezig zoals High Flown´s Bolero die vele overwinningen in zijn jeugd behaalde.

Stalloon´s Black Lady ’89 keur (v. Rowfant Saul x Rondeels Cerdin) een volgende keurmoeder die aan de basis stond en nog steeds staat. Een merrie die mede de invloed van de zwarte kleur introduceerde. Haar bloedlijn is voornamelijk op Coed Coch, Twyford en Dyrin gebaseerd. Black Lady is moeder van verscheidene eerste premie merries Zoals High Flown´s Blanche Lady ’00 v. Yaverland Carousel, High Flown´s Flair ´95 v. Menai Arwyn en High Flown´s Black Rose ’03 v. High Flown´s Viper.

Chestnut Alley Yootha ‘ 80 preferent (High Chaparral´s Roland x Revel Tobias). Gefokt door de fameuze heer Werumeus Buning uit Workum. Ook hier weer veel Twyford bloed met een scheutje Bowdler en Coed Coch. Reeds 17 nakomelingen van haar geregistreerd; waarvan 13 uit het High Flown nest. Alhoewel er een aantal kinderen van haar met het oranje is bekroond op onze keuringen, lopen de meeste in de sport.

Stuifakker´s Natasja keur ´81 (v. Menai sonster x Bywiog Lord Ted) gefokt door ons voormalig jurylid P. Kabel. Natasja is fraai langgelijnd wat zij ook haar kinderen weer doorgeeft. 15 nakomelingen op de teller. W.o. de bekende keuringsmerrie High Flown´s Dusanna ’98 ster (v. High Flown´s Japhet x Menai Songster) . Natasja werd op 2 jarige leeftijd jeugdkampioene te Breukelen en beste driejarige op dezelfde keuring een jaar later daarnaast heeft ze verschillende uitwijzingen naar de CK op zak. En omdat gebruik erg belangrijk is, werd Natasja ook ingeschreven voor de bestgaande rubrieken; resultaat een uitwijzing als fokmerrie o.h. zadel met Linda van Ooyen-Knook in het zadel naar de CK. Linda reeds overigens de B hengst Rocco naar het sport predikaat.

De hengst High Flown´s Viper ´98 (v. Wolverton Joey x Rober) werd in 2001 in het stamboek ingeschreven. Een eigen fokproduct. Mede door zijn gitzwarte kleur noteert Viper rond de 35 dekkingen per jaar. Samen met kleurgenoot Klene´s Basje een vertrouwd tweespan welke de ogen op zich gericht weten. Klene´s Basje werd dit jaar op de keuring in het enkelspan gepresenteerd door de 10 jarige Nadia Verhoef. Vervolgens op de CK behaalden ze een mooie tweede plaats. De slagroom die dag lag waarschijnlijk in Ermelo. Ja Ermelo. Want te gelijker tijd met onze CK was de Tuigpaardendag van het KWPN. En de ook ons bekende speaker de heer Bert de Ruiter met de leidsel van Basje in de handen hadden ´s morgens vroeg de eer deze dag met verve te openen. Over promotie gesproken.

Geheim van de smid

Kees licht een tipje van de sluier op: ´We letten meer op de ponies zelf, hun houding en manier van gaan, dan op het papier. Marjan is meer van de ´afdeling´ papier. Het papier moet okay zijn, maar we houden ons er niet helemaal aan vast. Daarnaast worden alle ponies of onder het zadel of aangespannen beleerd. Het is voor ons een must dat een pony daarmee uit de voeten kan´. ´Ik ga eens per jaar naar Wales, zodat we wat ponies aan kunnen kopen in het kader van de bloedverversing. Dat is en blijft belangrijk, omdat inteelt toch altijd op de loer ligt,´ voegt Marjan toe.

Marjan gaat verder: ´Kees houdt niet zo van vakantie en zorgt liever voor de beesten thuis. Daarom ga ik vaak met Welshvrienden en het meeste met Rhodé Thielen naar Engeland; stoeterijen langs en naar de Royal Welsh. Ik kan er een boek overschrijven over al die belevenissen. ´ Ze denkt terug aan een bezoek aan de Blaenau , waar ze met Mrs Greenow op de quad mee mochten om schapen en ponies drijven. Toeval wilde dat de ´bus van Martens´ de andere dag met een groep liefhebbers op de stoep zou staan voor een stoeterijbezoek. Marjan en Rhodé zouden als tolk dienen, u begrijpt van het Engels naar het Welsh! Cymro, Croeso, Araf en zo verder, om maar bij de Britse humor te blijven.
Een andere keer waren ze bij de Afan Stud van Dennis Price, o.a. van Afan Hill Drift (Gleiniant Snaffles), de jonge valk hengst die zich in 2004 in de picture liep in Wales. Op de Afan stud uitzicht: tamelijk bergachtig. Geen Bed&Breakfast in velden of wegen te bekennen, dus Dhr. Price bood de dames een overnachtingsplaats aan in de living van de lorry. Prima toch. Na enige uren moest Marjan een plaspauze gaan houden dus, in pyjama naar buiten op zoek naar wat bossage. Eén van de andere liefhebberijen van Dennis Price, moet u weten, is het fokken van schaapshonden, nou zijn die qua karakter zeer vriendelijk, maar zo´n Nederlandse dame in nachtgewaad op het erf ……
De honden er op af en Marjan in draf terug naar de lorry, waarbij de pyjama in de haast tussen de deur bleef zitten. De volgende ochtend zei de gastheer bij de eieren met spek dat hij de honden ´s nachts erg tekeer had horen gaan, of ze daar niet van wakker geworden waren (…).
En de gezellige avonden na de Fayre Oaks Sale worden niet vergeten. Na de drukke veiling keren ze terug naar hun gasthuis in Hereford waar de vrouw des huizes hen verwent met koffie en thee. En dan met de Nederlandse club, gezellig na babbelen over de ponies en vaak lagen ze onder de tafel van het lachen.

Terug uit de mijmeringen, gaat Marjan verder: ´We hebben hier zo´n 20 stallen, dus we maken gebruik van de hulp van stagiaires die het stalwerk en onderhoud mede verzorgen. Ook leer ik de stagiaires aangespannen rijden, en dat vinden ze maar al te leuk. Soms na jaren keren de stagiaires terug om weer eens wat Welsh-lucht op High Flown op te snuiven. Recent was er nog een stagiaire die haar eindopdracht (kleurvererving) voor de Hoge School in Delft bij ons heeft gedaan, daar waren we best trots op,´ zegt Marjan. ´Over stagiaires gesproken,´haalt Marjan aan: ´ook Robin van Vliet van de Freedom stud heeft bij ons stage gelopen, en zoals het in de lijn ligt leer ik iedereen mennen. Nou de gevolgen daarvan ondervinden Ria en Hans van Vliet nog dagelijks. Dochter Robin was zo verslingerd aan het mennen geraakt, dat het oude tuig van de vroegere stamboek hengst Alesco van zolder gehaald en gepoetst moest worden; het vierwielig wagentje weer van stal moest. Tjsa nu wordt een jonge pony uit de zoveelste Freedom-generatie beleerd; voor de kar. Volgend jaar te bewonderen in de menrubriek in Breukelen??

Marjan trekt nog weer een ander laatje open: ´Voor de opfok en voor de ponies die met pensioen zijn maken we gebruik van een 75ha groot natuurreservaat in Zeeland. Zo kunnen de jonge dieren goed ontwikkelen en de oudere dieren beleven een zeer goede ´oude dag´. We noemen het Little Wales, tja dat lag voor de hand.´

Naast de ponies zijn er nog een Britse korthaar poes Gabber, twee Jack-Russells en waakhonden en twee dogo´s canario als portier ingehuurd, die het geheel completeren.

Nabije toekomst
Op de kalender staat de Ibop met Phoenix en rond die tijd moeten de jonge hengsten ook al weer op stal staan voor de komende hengstenkeuring. Een winter zonder hengstenopfok is saai aldus de echtlieden. En of daar weer een zwarte beauty bij is, wacht u maar af tot de keuringscatalogus.

Voorts is gezond blijven belangrijk en er wordt er naar gestreefd de ponystapel wat te reduceren zodat er meer tijd vrijkomt voor: genieten van, het aangespannen rijden en beleren van jonge ponies.

Kortom High Flown is en blijft in beweging.

Top

Door Anneke Houtman

Omkranst door wegen – de Verlengde Vleutenseweg en de A2 – ligt een boerderij. Rood -Noot staat er in twee delen op het hek. In het gemeentelijk monument huist een bont gezelschap: Kunstenaarsinitiatief De Maan, Landschapsbeheer Vleuten/De Meern en ook de pony’s en schapen van de Harmelense ponyfokster Alexandra van der Vis-Kruijswijk.

De eigenlijke fokkerij is achter de bloemenveiling in Vleuten. Deze bestaat al sinds 1962, toen Van der Vis´ vader ermee begon. De pony’s huisden tot voor kort in oude kassen van voormalige tuinderijen die de familie in bruikleen had van de gemeente. Sinds een jaar is het voorlopige onderkomen de boerderij Rood Noot.

Van der Vis vindt het leuk om kinderen kennis te laten maken met haar dieren. “De stad rukt op en kinderen denken veelal dat de melk van de Albert Heijn komt. Hier kunnen ze de dieren aaien en borstelen. Ik heb wat lesklantjes die ik de simpele basiskennis bijbreng van het rijden. Er komen ook scholen in het voorjaar om de lammetjes te bekijken.” In de herfstvakantie, zaterdag 21 oktober, wil Van der Vis extra tijd vrijmaken voor de kinderen zodat ze langs kunnen komen en kennis kunnen maken met boerderijdieren. Er zijn ponies, schapen en kippen. Of ravotten in het hooi. En natuurlijk kan er een ritje op een pony gemaakt worden of –voor wie van snelheid houdt- meegereden worden op een van de wedstrijdmarathonwagens. “Het is puur hobbymatig, hoor,” benadrukt de fokster. Kinderen krijgen een kans om kennis te maken met dieren, net zoals je een middagje naar de kinderboerderij gaat.”
Naast het fokken van de pony’s heeft ze een administratieve baan bij een paardenstamboek.

SLAGER

Al vanaf haar tiende is ze actief bezig met paarden. “Ik groeide ermee op en het is een echte familieaangelegenheid. Zelf nog paardrijles gehad op de maneges Van Dorsten en de Mariahoeve. Sinds het overlijden van mijn vader in 2003 zet ik de fokkerij voort.
Mijn moeder en echtgenoot doen mee, en ook mijn zus als de nood aan de man is. Maar ik ben echt de fanatiekste voortrekker.”
Van der Vis heeft een tiental Welshpony’s. Elk jaar laat ze er twee dekken. “Ik ben verantwoordelijk voor die veulentjes. Dat ze na verloop van tijd een goed plekje krijgen. Je moet geen overbevolking in de stal hebben. Als er teveel zijn, wil ik ze niet afserveren door ze naar de slager te brengen. Daar pas ik voor.”
Het zou wel beter zijn de pony’s elk jaar drachtig te laten zijn omdat ze snel dik worden. “Dan krijgen ze vet in het bloed of ze zijn te zwaar voor hun gewrichten. Een veulentje zorgt ervoor dat de moeders op gewicht blijven.

Van der Vis probeert de pony’s die verkocht worden dan ook te volgen. “Ik hou zo goed en zo kwaad als het gaat, waar ze heengaan. Er worden veel fokproducten die we verkocht hebben in de wedstrijdsport gebruikt; tegenwoordig is het marathonrijden een echte hip. De kleine Welsh die wij fokken is daar zeer gewild voor. Daarnaast verkopen we ook regelmatig fokmateriaal.
We zijn er heel trots op dat er een pony van ons in Zweden het goed doet in de springsport. En ook hebben we twee merries naar Tsjechië verkocht die voor de fokkerij ingezet zullen worden, die verwachten volgend jaar hun eerste veulen. ’t Is goed om te horen dat de pony’s het naar hun zin hebben en dat de nieuwe eigenaren er tevreden mee zijn.”

BROMMERS

Het leukste van het fokken vindt Van der Vis dat ze al een heleboel generaties heeft staan in de stal. We hebben een grootmoeder met een achterkleinkind, vier generaties. Het is leuk om te zien wat ze doorgeven aan hun kinderen. Je probeert de eigenschappen ook steeds te verbeteren. Ook het werk is heerlijk. Het zijn levende beesten, da’s wat anders dan het tennisracket dat je in de kast kunt zetten.”
De gefokte pony’s worden bereden of gebruikt voor aangespannen sport (marathon). Van der Vis heeft een goede pony gefokt die ze zelf wil trainen voor het rijden van wedstrijden, voor een marathonwagen. Buurtbewoners zullen haar echter niet vaak op de weg tegenkomen. “De pony’s zijn wel gewend aan het verkeer, maar je weet nooit hoe auto’s en brommers zullen reageren. Moet jij opzij of geven zij voorrang? En naast een vrachtwagen ben je wel erg klein.”
Van der Vis geniet van al het moois om haar heen. “Als ik ’s morgens vroeg in de wei loop, zie ik vogelpootafdrukjes in het zand of in de sneeuw, ik zie fazanten en ganzen. Nemen de mensen er wel notie van, vraag ik me dan af. Het wordt ook steeds meer volgebouwd. Het leuke vind ik dat je met levende wezen te maken hebt dus ook verschillende karakters en ze hebben ook gevoel. Knijpen van een pony doet hem net zo zeer als bij een mens. Het is anders dan een fiets. Dat wil ik de kinderen ook meegeven.”

Voor meer informatie: 06-55 735 102, thamen1@hotmail.com. Aanmelden voor een gratis middagje ´op de boerderij´via genoemd telefoonnummer of emailadres. Wel tijdig aanmelden. Tijdsindeling afhankelijk van de aanmeldingen. Zet alvast in de agenda: 21 oktober.

Top